Og hadde det ganske så bra. På arbeid var det ganske morosamt, og på julebordet etterpå hadde eg det ganske koseleg, men så skjedde det noko eg ikkje klarer å sette fingeren på, men humøret mitt gjekk gradvis nedover, og det fort.
Me var ute på byen, og eg veit ikkje kvifor, men eg klarde ikkje å ha det moro. Det var ikkje det at det var kjeisamt eller slikt, men eg klarde liksom ikkje å snakke med nokon. Det heile blei så apatisk og fjernt for meg at eg blei litt lei meg omtrent.
Det eg kunne trenge nå trur eg er ein solid og god klem. Ein skikkeleg koseklem. Eller noko slikt.
2 kommentarer:
Jeg skulle gjerne gitt deg en skikkelig klem, jeg. Gjerne med jevne mellomrom også. n_n Selvom det kanskje kan være litt vanskelig, grunnet geografiske begrensninger.
Men det er nok sånt som bare skjer av og til. Hender at jeg blir sånn selv, så du er ikke alene. =)
http://comics.jodal.no/c/xkcd/2007/12/3/
;)
Legg inn en kommentar